در عبور از بی راهه ها . در تاریکی های کوچه های بن بست و نمناک
و در سکوت فریاد های بغض هایی که هیچگاه صدا نشد . کسی امد...
اهسته و ارام اما مداوم تا بگوید به من که...
زندگی را روشن پیدا کنم حتی در تاریکی...
تقدیم به همسر عزیزم رویا جان
دانیال قنبری